Gözlerinin Umuduna Kaldı Baharım

Ben haziranım bırak eylülü diyorsun, hâlâ doluyor gözlerin... Kızıla çalıyor, sebepsiz değil; belki hazandan! Gözlerinde hüzünlü bir tebessüm. Acısı derinlerde. Yak bir sigara şimdi. Gökyüzüne dağıt efkârı bulut bulut iki nefeslik olsun! Sayfalar çevrilir doldukça, bazen bomboş geçer. Tıpkı hayat gibi... Dönünce geriye o zaman anlarsın. Ama bahar geri gelmez, dedim ya gözlerinin umuduna kaldı baharım! Nisanda güneşten kızaran güller gibi yanakların; kalbinse sıcacık. Umutların düşlerinde, düşlerin gözlerinde... Bu bir hayalse; bırak sürsün bir ömür! Yok eğer rüya ise; sakın açma gözlerini! Dedim ya gözlerinin umuduna kaldı baharım...

©1997-2005, Sinan İLYAS