Ben Olmasaydım

Ben olmasaydım, hiç gelmeseydim buralara dünya daha mı iyi olurdu yoksa daha mı kötü bilemiyorum. Ama şunu biliyorum ben olmasaydım benimle beraber birçok sey de olmazdı. Bir çok sey... Ben olmasaydım annem de olmazdı sözgelimi. Babam da... Benim değil ablalarımın annesi ve babası olurdu annem ve babam. O zaman ben onların hiç olmayan oğulları olurdum. Ve söz gelimi siyah kadife ceketim... Ben olmasaydım siyah kadife ceketim kimin olurdu bilmem... O zaman onu giyen kimse onu benim sevdiğim kadar sever miydi, onun içinde benim kadar mutlu olur muydu, onu giyebilmek için birkaç sene bekler miydi?

Ben olmasaydım şu çiçekleri kim sulardı, kim silerdi yapraklarını, onlara kim şarkı söylerdi öyle geceleyin?

Ben olmasaydım bir kalbim de olmazdı benim. Kalbimdeki bunca kimse, bunca şey kimbilir kimin kalbini süslerdi o zaman?

Ben olmasaydım bunca savaş, bunca ölüm, bunca yoksulluk olur muydu yine? Olurdu belki... Ama işte ben olmasaydım onlari hiç görmezdim, hiç olmamış olurdu onlar benim için.

Ben olmasaydım şimdi bunları okumazdın sen. Başka şeyler yapardın, başka şeyler okurdun muhakkak... İyi şeyler çetesinden söz açan biri bulunurdu belki... Ama bekleyen adamın öyküsünü kimse anlatmazdı sana. Bekleyen adamın o kadar beklediğini hiç bilmezdin...

Ben olmasaydım kaybettiğim şemsiyeleri kaybedecek biri çıkar mıydı yine? O sen olur muydun? Her yağmur yağdığında sırılsıklam.

Ben olmasaydım o küçük siyah kuşu kimse vurmazdı belki... O küçük siyah kuşun ölümü ben olmazdım o zaman... Ağlayarak koşmazdım kuşların ardından o kadar... O kuşun kara gözleri kadar kara olmazdı pişmanlığım...

Ben olmasaydım akşamlar yine bu kadar güzel olur muydu? O şarkı kimin içinden akardı öyle usulca? O şarkıyı kim söylerdi sesi tükeninceye kadar?

Üstüme serilen gökyüzü... Ben olmasaydım sen yine bu kadar mavi olur muydun?

Burhan EREN